Skip to content

Erlotinib w raku płuc – molekularne i kliniczne predyktory wyników ad 7

2 miesiące ago

488 words

23 procent występowania mutacji w naszej populacji (40 z 177 pacjentów) jest podobne do tego opisywanego przez Shigematsu i wsp., Którzy analizowali 617 guzów od pacjentów z różnych regionów świata i stwierdzili najwyższe wskaźniki wśród pacjentów z Azji. powszechne mutacje w ich badaniu to krótkie delecje w eksonie 19, odpowiadające regionowi pomiędzy aminokwasami 746 i 753 w EGFR i mutacji eksonu 21 L858R. Zidentyfikowali także mutacje punktowe, które wcześniej nie były zgłaszane. Huang i wsp.24 opisali 10 nowych mutacji wśród 117 guzów; 5 znaleziono w 16 guzach, które zostały osadzone w parafinie. Spośród około 2400 zgłoszonych analiz mutacji EGFR, 19-28 tylko około 10% zostało wykonanych w utrwalonych formaliną próbkach parafinowych, a kilka rutynowo użytych mikrodyssekcji w celu zwiększenia liczby komórek nowotworowych w danej próbce.22,24 Rutyna zastosowanie mikrodysekcji do wzbogacania DNA komórek nowotworowych może zwiększyć szybkość wykrywania nowych mutacji. W pojedynczych guzach zidentyfikowano wiele (dwie lub trzy) mutacji.21,23,24,27,29 W naszym badaniu 21 mutacji było delecjami w eksonie 19 lub mutacją eksonu 21 L858R, a 24 były nowymi mutacjami. Zgodnie z naszymi wynikami, coraz więcej nowych mutacji jest zgłaszanych w raku płuca i innych typach nowotworów.23,24,39,40 Spośród 24 nowych mutacji, które zidentyfikowaliśmy, obejmuje wcześniej zgłoszony kodon (V851), ale zmiana w innym aminokwasie (V851A niż V851I), 22 i kilka zostało ostatnio zidentyfikowanych przez inne grupy39 (i dane niepublikowane). U 21 naszych pacjentów z takimi mutacjami wystarczająca ilość DNA była dostępna do ponownej analizy, a zatem wykorzystaliśmy niezależny PCR do potwierdzenia nowej sekwencji w jednej próbce (D761N). Brak informacji na temat znaczenia funkcjonalnego tych mutacji i żadna z tych mutacji nie została zgłoszona jako polimorfizmy. Ważniejsze jest to, że żadna znacząca różnica w przeżyciu nie była związana z leczeniem erlotynibem w porównaniu z placebo, wśród pacjentów z klasycznymi delecjami eksonów 19 lub mutacją eksonu 21 L858R (współczynnik ryzyka śmierci, 0,65, przedział ufności 95%, 0,24 do 1,75, P = 0,39) i tych z nowymi mutacjami (współczynnik ryzyka, 0,67, przedział ufności 95%, od 0,26 do 1,75, P = 0,41) (rysunek dodatku dodatkowego).
Charakterystyka kliniczna naszych pacjentów z mutacjami była podobna do klinicznych w opublikowanych badaniach, z przewagą kobiet, pacjentów z gruczolakorakiem, pacjentów niepalących i pacjentów azjatyckich, 19-28, ale także zidentyfikowaliśmy mutacje w innych podgrupach pacjentów. Podobnie jak w innych raportach, w naszym badaniu odsetek odpowiedzi u pacjentów z mutacjami był ponad dwukrotnie wyższy niż u pacjentów z EGFR typu dzikiego, chociaż różnica nie była znacząca, być może dlatego, że liczba odpowiedzi była niewielka. Obecność mutacji nie była bardziej prawdopodobna w związku z reaktywnością niż inne cechy kliniczne.
Metaanaliza14 sugeruje, że u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuc, którzy nie otrzymują terapii inhibitorem EGFR, ekspresja EGFR nie jest silnym czynnikiem prognostycznym dla przeżycia
[więcej w: badanie rezonansem magnetycznym cena, usg kolana szczecin, proteza częściowa osiadająca ]
[patrz też: olx bydgoszcz, rezonans magnetyczny wrocław cena, olx chodziez ]

0 thoughts on “Erlotinib w raku płuc – molekularne i kliniczne predyktory wyników ad 7”