Skip to content

Molekularne podstawy fenotypowej heterogenności w fenyloketonurii

4 miesiące ago

440 words

Fenyloketonuria jest autosomalną recesywną chorobą genetyczną spowodowaną niedoborem aktywności hydroksylazy fenyloalaniny w wątrobie. Różne stopnie upośledzenia umysłowego, które występują u pacjentów z fenyloketonurią, można zmniejszyć poprzez rygorystyczne stosowanie diety o niskiej zawartości fenyloalaniny. Wraz z wprowadzeniem badań przesiewowych noworodków stwierdzono wśród fenotypów fenotypy kliniczne i biochemiczne, co sugeruje, że fenotypowa niejednorodność tego zaburzenia może odzwierciedlać podstawową heterogenność na poziomie molekularnym (patrz przegląd, patrz Scriver i wsp.1). Klonowanie komplementarnego DNA (cDNA) dla ludzkiej hydroksylazy fenyloalaniny dostarczyło sondę, która mogłaby być użyta do bezpośredniego zbadania struktury loci hydroksylazy fenyloalaniny. Takie badania doprowadziły do identyfikacji polimorfizmów z fragmentacją o ograniczonej długości fragmentów (RFLP) w genie hydroksylazy fenyloalaniny lub w jej pobliżu. 2, 3 Te RFLP są wynikiem podstawień nukleotydowych w genomowym DNA, nie mają objawów fenotypowych i mogą być wykrywane tylko przy pomocy stosowanie endonukleaz restrykcyjnych. Ponieważ te RFLP są ściśle związane z genem hydroksylazy fenyloalaniny, można je stosować do śledzenia alleli hydroksylazy fenyloalaniny w rodzinach z fenyloketonurią, umożliwiając prenatalną diagnozę choroby w większości takich rodzin.4 Analiza RFLP ujawniła również wzorce dziedziczenia klasycznego i łagodnego fenyloketonurii lub hiperfenyloalaninemii w rodzinach z obydwoma zaburzeniami.5
Złożony profil poszczególnych RFLP na danym allelu jest zdefiniowany jako haplotyp RFLP, a ponad 50 takich haplotypów RFLP zostało udokumentowanych w locus ludzkiej hydroksylazy fenyloalaniny.6 Poprzednio donoszono o korelacji między haplotypami RFLP i klinicznymi fenotypami u pacjentów z fenyloketonurię. 7, 8 Większość pacjentów, u których występuje dowolna kombinacja zmutowanych alleli hydroksylazy fenyloalaninowej haplotypu RFLP 2 lub 3, ma ciężką postać choroby, podczas gdy pacjenci, którzy mają zmutowane allele hiperze allelu hFLP RFLP lub 4, mają różne fenotypy, sugerując, że zmutowane haplotypy i 4 alleli hydroksylazy fenyloalaninowej niosą wiele niezależnych mutacji. Jednakże, ponieważ wszystkie zmutowane chromosomy danego haplotypu RFLP mogą nie mieć tej samej nieprawidłowości genetycznej, takie korelacje mają ograniczone implikacje w odniesieniu do molekularnych podstaw fenotypowej różnorodności w fenyloketonurii.
Ostatnio zidentyfikowano wiele mutacji fenyloketonurii związanych ze specyficznymi haplotypami RFLP genu hydroksylazy fenyloalaniny w białych populacjach.9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 20 20 22 22 Identyfikacja tych mutacji i biochemiczna charakterystyka odpowiednich zmutowanych enzymów umożliwiły rozszerzenie korelacji między zmutowanymi haplotypami RFLP i fenotypami klinicznymi na poziom molekularny. Podajemy tutaj korelację między obecnością różnych zmutowanych genów hydroksylazy fenyloalaniny a nasileniem fenyloketonurii, dostarczając silnego wsparcia dla hipotezy, że istnieje molekularna podstawa fenotypowej heterogenności w chorobie.
Metody
Wybór pacjentów i oznaczanie fenotypów
Próbki genomowego DNA uzyskano od 104 duńskich pacjentów z fenyloketonurią podczas oceny klinicznej w Kennedy Institute w Kopenhadze oraz od 154 pacjentów z Universitäts-Kinderklinik w Heidelbergu
[patrz też: olx krzeszowice, olx chodziez, echo serca łódź ]

0 thoughts on “Molekularne podstawy fenotypowej heterogenności w fenyloketonurii”

  1. [..] Blog oznaczyl uzycie nastepujacego fragmentu centrum medycyny estetycznej warszawa[…]