Skip to content

Terapia eksperymentalna – kto będzie płacił

2 miesiące ago

966 words

Dr Newcomer (wydanie z 13 grudnia) należy pochwalić za zmaganie się z dylematem terapii eksperymentalnej i pytanie, kto powinien za nią zapłacić. Niestety, jego dokładna analiza pozwala uniknąć bezpośredniego stwierdzenia prawdziwej definicji terapii eksperymentalnej – takiej, za którą firma ubezpieczeniowa nie zapłaci.
Zdolność przewidywania Blue Cross i Blue Shield w popieraniu losowego krajowego badania w celu oceny autologicznego przeszczepu szpiku kostnego u pacjentów z rakiem piersi jest godna pochwały, ale co zrobią oni i inne firmy ubezpieczeniowe z wynikami badania. Jeśli wyniki są pozytywne, czy ubezpieczyciele zapewnią pokrycie tej terapii, czy też uznają badanie za zbyt małe, aby mogło być istotne dla wszystkich odpowiednich pacjentów z rakiem piersi. Jeśli wyniki są nierozstrzygające, czy poprą większe, bardziej jednoznaczne badanie.
Takie pytania są bardziej niż próżnym zainteresowaniem; na przykład kilka lat temu Blue Cross i Blue Shield of Wisconsin odważyli się poprzeć kontrolowane badanie kliniczne plazmaferezy u pacjentów z przewlekle postępującą stwardnieniem rozsianym, którzy otrzymywali leczenie immunosupresyjne.2 Ta próba była imponująco pozytywna. Jego wyniki zostały poparte przez dwie dodatkowe kontrolowane próby kliniczne.3, 4 Mimo to, firmy ubezpieczeniowe nadal definiują terapię jako eksperymentalną, co oznacza, że nie zapłacą za nią.
Zgadzamy się z dr. Newcomerem, że w idealnej sytuacji decyzje dotyczące zakresu należy pozostawić społeczności medycznej . Problem z tym truizmem jest nieodłączny w naturze medycyny – zawodzie prawdopodobieństwa, opinii, nadziei. Czy nieuzasadnione jest zwracanie się do ubezpieczycieli o sprawowanie odpowiedzialności w kwestiach innych niż koszty, oraz o opracowywanie lepszych i bardziej ogólnie akceptowalnych kryteriów dokonywania zaleceń dotyczących zakresu – kryteriów, które wspierają poszukiwanie prawdy przez wspieranie kontrolowanych badań klinicznych (które dostarczają odpowiedzi, które leżą w najlepszym interesie wszystkich) i rozpoznać granice prawdy, przyznając, za jaką opiekę medyczną będą płacić.
Michael P. McQuillen, MD
University of Kentucky Medical Center, Lexington, KY 40536
Bhupendra O. Khatri, MB, BS
Szpital św. Franciszka, Milwaukee, WI 53221
4 Referencje1. Nowicjusz LN. . Definiowanie eksperymentalnej terapii – dylemat trzeciej strony. N Engl J Med 1990; 323: 1702-4.
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
2. Khatri BO, McQuillen MP, Harrington GJ, Schmoll D, Hoffmann RG. . Przewlekłe postępujące stwardnienie rozsiane: kontrolowane badanie plazmaferezy metodą podwójnie ślepej próby u pacjentów przyjmujących leki immunosupresyjne. Neurology 1985; 35: 312-9.
Web of Science MedlineGoogle Scholar
3. Weiner HL, Dau PC, Khatri BO, i in. . Podwójnie ślepe badanie wymiany osocza prawdziwego vs. pozornego u pacjentów leczonych immunosupresją w ostrych atakach stwardnienia rozsianego. Neurology 1989; 39: 1143-9.
Web of Science MedlineGoogle Scholar
4. Noseworthy JH, Canadian Cooperative Multiple Sclerosis Study Group. . Kanadyjskie wspólne badanie cyklofosfamidu i wymiany osocza w postępującym stwardnieniu rozsianym. Neurology 1990; 40: Suppl 1: 284. abstrakcyjny.
Web of Science MedlineGoogle Scholar
Jeśli chodzi o artykuł Newcomer, polityka wykluczająca terapię eksperymentalną stwarza prawdziwe trudności dla pacjentów i instytucji, w których prowadzi się badania kliniczne Problem jednak nie leży w definicji terapii eksperymentalnej. Pacjenci lub ich surogaci powinni być wyraźnie poinformowani, czy rozważana interwencja jest eksperymentalna. Będą podpisywać dokument świadomej zgody, który oznacza, że został poinformowany i że zgodził się na udział w ich wolnej woli. Ponadto nie ma żadnego prawnego ani etycznego rozróżnienia w odniesieniu do praw pacjentów między badaniami a celami terapeutycznymi i badaniami prowadzonymi w celu uzyskania podstawowej wiedzy.
Udział w takich badaniach może być bardzo korzystny. Trwające badanie kliniczne może obejmować najlepsze dostępne strategie terapeutyczne dla danego pacjenta. Należy zastanowić się, jakie typy i etapy badań płatnicy zewnętrzni są gotowi uznać za refundowane wydatki medyczne. Ogólnie rzecz biorąc, byłoby znacznie lepiej, gdyby wyłączono jedynie dodatkowe badania do celów badawczych i objąłoby to podstawową opiekę medyczną. Jeśli protokół badania zostanie uznany za wykraczający poza zakres ochrony, formularz oświadczeń świadomych powinien to potwierdzić. Trudności ekonomiczne mogą być rzeczywistym i obecnym skutkiem ubocznym badań klinicznych.
Dr Jan van Eys, MD
University of Texas School of Medicine, Houston, TX 77030
Nowicjusz zapytał, w jaki sposób płatnicy zewnętrzni mają decydować o zwrocie kosztów leczenia eksperymentalnego. Przekonywałem, że konkurencyjny system opieki zdrowotnej, audytowany i zalecany przez ośrodki akademickie, oferujący standardową opiekę dla wszystkich poprzez wykorzystanie grup ryzyka i możliwość zapewnienia sobie przez pacjentów niestandardowej opieki, oferuje możliwość zapewnienia wysokiej jakości opieki zdrowotnej po rozsądnych kosztach i bez uszczerbku dla innowacji1, 2 Zgodnie z tym poglądem standardową terapię można zdefiniować za zgodą dostawców i ich doradców akademickich na podstawie znanego prawdopodobieństwa pomyślnego wyniku. Ludzie mieliby swobodę ubezpieczania się od kosztów pożądanych eksperymentalnych metod leczenia, które w przeciwnym razie byłyby dla nich niedostępne. Podejmując takie decyzje, usługodawcy i ich doradcy, a także indywidualni pacjenci, będą w coraz większym stopniu wspomagani przez skomputeryzowane bazy danych, które dostarczają oszacowań prawdopodobieństwa pomyślnego wyniku dla danej terapii. Prototyp takiej bazy danych można znaleźć w raportach śmiertelności szpitalnej Administracji Finansowania Opieki Zdrowotnej. Istotnie, jest prawdopodobne, że wyszukiwanie baz danych pacjentów w połączeniu z ulepszeniem metod oceny nasilenia współistniejących warunków, może znacznie poprawić efektywność, z jaką stosowane są standardowe i niestandardowe zabiegi.
Richard N. Re, MD
Alton Ochsner Medical Foundation, Nowy Orlean, LA 70121
3 Referencje1. Re R.. Opieka zdrowotna Megacorporate. N Engl J Med 1985; 313: 584.
Web of Science MedlineGoogle Scholar
2. Re. Technologia i przydział zasobów. N Engl J Med 1989; 320: 1629-30.
Sieć ScienceGoogle Scholar
3. Re RN, Krousel-Wood MA. . Jak korzystać z teorii ciągłej poprawy jakości i statystycznych narzędzi kontroli jakości w klinice wielospecjalności. QRB 1990; 16: 391-7.
MedlineGoogle Scholar
Dr Newcomer omawia niektóre z wyzwań związanych z klasyfikowaniem usług medycznych na podstawie tego, czy są one uważane za eksperymentalne czy badawcze Cykl życia nowych form technologii medycznej stano
[więcej w: poradnia chorób metabolicznych, olx krzeszowice, echo serca łódź ]

0 thoughts on “Terapia eksperymentalna – kto będzie płacił”